şiir

Ağlatmayın Sabahı

ağlatmayın sabahı
kısık ışıklı sabahtayız yine
eskici kalenderliğiyle
çiğ ıslık bırakıyor kapılara rüzgâr teker teker
kutsallığı yitiyor sokak lambalarının hızla
söndürür artık güneşin pusu hepsini az sonra
pencere aralığından
kendimin de aralarında olduğu
gürültücü topluluğa bakıyorum da çoğalan
ne kadar uzağız hepimiz aşka
ve ne kadar kaygusuz
tıpkı her adımda aşınan kaldırımlar
oysa hayat
durmadan üstümüze basar
başka insanlar
başka hayallerle uyananlar
bambaşka umutlar
kavgalar
ağlamalar
kahkahalar
hapisler
hücreler
prangalar
ve insan yanımızı körelten
paylaşımsız
bencil
habis hırslar
bulaşıcı bir hastalık gibi
her yana yayılmaktalar
çocuklar
tek onlar
ağlarken
ya da gülerken
maske kullanmazlar
çünkü onlar
hayatı ciddiye almaktalar
eğer hâlâ
günaydın sözü
güzel bir anlam taşımaktaysa az da olsa
daha tükenmemiş olmasındandır çocukçalığın
zaten benim günaydınım da sırf o yanlarınızadır
ne olur yitirmeyin
yeyip bitirmeyin o güzelim katışıksızlığınızı
ağlatmayın sabahı

Standart

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.